شب قدر
شب قدر، شب احیای خویش، با دم مسیحایی دعاست
شبی است که باید قدر خویش را بشناسی، تقدیر خویش را رقم بزنی
و خویشتنِ جدید را با قلم توبه و جوهر اشک ترسیم کنی . . .
طاعت قبول و التماس دعا
.
به نماز بست قامت که نهد به عرش پا را / به خدا علی نبیند به نماز جز خدا را
به نماز آخرینش چه گذشت من ندانم / که ندای دعوت آمد شه ملک لافتی را
همه اهل بیت عصمت زسرا برون دویدند / ابتا و واعلیا بنمود پر فضا را . .
.
یک عمر تماشای دری خون آلود / یاد آوری حادثه ای سرخ و کبود
کم کم به علی بال پریدن میداد / ای تیغ نیازی به حضور تو نبود . . .
التماس دعا
.
قدر، باران رحمتی است که در جویبارِ هر فرد و هر جمع ، به اندازه او جاری میشود
خدایا ، در شب قدر هر چه خیر نصیب اولیائت می کنی نصیب ما نیز بگردان

مهندســـــــــــــی مکانیــــــــــــــــــــــــک