(ماه مبارک رمضان، ماه دوری از گناهان، ماه بندگی مبارکتان باد.)
رمضان آمد و روان بگذشت / بود ماهی به یک زمان بگذشت
شب قدری به عارفان بنمود / این معانی از آن بیان بگذشت . . .
مارا به دعا کاش نسازند فراموش
رندان سحرخیز که صاحب نفسانند . . .
روزه یعنی نفس خود پاک کن / قلب ابلیس درونت چاک کن
راه پرواز است سوی آسمان / ماه گردیدن بسان عاشقان
ماه رمضان شدمى و میخانه بر افتاد / عشق و طرب و باده، به وقت سحر افتاد
افطار به مى کرد برم پیر خرابات / گفتم که تو را روزه، به برگ و ثمر افتاد
با باده، وضو گیر که در مذهب رندان / در حضرت حق این عملت بارور افتاد
.
هرچه داریم از خداست و هرچه توان داریم برای خدا باید خرج کنیم.
با ادب خاص خود وارد این مهمانی بی مانند بشویم . . .
صبرت آمــوزد و تسلط نفـس / و ز تو شیطان تو رمیده شود . . .
رمضان آمد و آهسته صدا کرد مرا / مستعد سفـــر شهر خدا کرد مرا
از گلستان کرم طرفه نسیـمی بوزید / که سراپای پر از عطر و صفا کرد مرا
(ماه مبارک رمضان، ماه دوری از گناهان، ماه بندگی مبارکتان باد.)
مهندســـــــــــــی مکانیــــــــــــــــــــــــک