نیایش با نگاه ریاضی

از کدام زاویه به نظاره بنشینم  و با کدام گزینه معماهای مجهول چگونه شدن را حل نمایم

آیا به سمت مثبت بینهایت( تعز من تشاء ) میل کنم یا به سمت منفی ( تذل من تشاء )

در این هیچ ضلعی دایره واری که بر ذهنم احاطه دارد  و بر محور منیت می چرخم و جبر آلودگیها مرا

 محاصره ای ۳۶۰ درجه ای کرده اند     

 خداوندا !

چه روشی برای حل معادله ها لازم است؟

راه گریز از پوسته ضخیم رادیکالهای جهل را به من بنما تا حاصل آن  روز را قبلاً مثبت کنم

خداوندا !

با پاک کن لطفت خطوط کشیده بر چهره حقیقت را حذف کن تا برایند نیروها صفر شود

کاری کن تا همچون اقیانوس عمود بر زمین بیاستم و نمودار وجودی ام را با مختصات

قابل تعریفی رسم کنم  .        انشاا...                                                     

 

 

کاش تابع تمامی اعمال خوبمان اکیدا صعودی باشد تا به مقصد برسیم

کاش تابع گناهانمان نزولی باشد تا در یک جا بالاخره پایان پذیرد

کاش مختصات کردارمان روی ربع اول همانطور می ماند و به سمت ربعهای دیگر نمی رفتیم

کاش لااقل تابع گناهانمان اینقدر پیوسته نباشد و حد اشتباهاتمان به بی نهایت میل نکند

کاش دنیا با تمام دلخوشی هایش در نظرمان نقطه ای تو خالی باشد و بس